Gevolgen van werkverslaving
Er zijn vier hoofdaspecten van de mogelijke gevolgen van werkverslaving:
- individueel (bijv. overlijden, inclusief zelfmoord, mentale en fysieke gezondheidsproblemen, inclusief burn-out, lagere kwaliteit van leven, lager geluk)
- sociaal (bijv. gezinsproblemen, gedrags- en emotionele problemen van kinderen van werkverslaafde ouders, conflicten met collega's, ineffectief management op het werk door werkverslaafde managers, gevolgen van de dood van een persoon die verslaafd is aan werk)
- ontvangers van werk (bijvoorbeeld slechte kwaliteit van werk, fouten op het werk, zoals medische fouten van artsen die verslaafd zijn aan werk en burn-out)
- economisch (bijvoorbeeld gezondheidszorgkosten, verminderde productiviteit)
De meeste beschikbare gegevens zijn van correlatieve aard en laten verbanden zien tussen werkverslaving en mogelijke negatieve gevolgen. Er zijn echter maar weinig prospectieve of longitudinale onderzoeken die wijzen op een toevallige rol van werkverslaving bij functionele beperkingen. Deze worden ondersteund door casestudies en klinische literatuur over therapeutische interventies onder personen die verslaafd zijn aan werk, inclusief rapporten van klinische arbeidsgeneeskundige instellingen. Niettemin zijn grootschaligere prospectieve epidemiologische onderzoeken nodig om vast te stellen in welke mate werkverslaving bijdraagt aan negatieve gevolgen. Ook ontbreken systematische onderzoeken naar de economische kosten van werkverslaving. De meeste gegevens zijn indirect en komen uit de schattingen van de kosten van hoge werkdruk, net zoals werkgerelateerde stress, depressie of burn-out of schattingen van de gezondheidszorgkosten van een obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornis.
INDIVIDUELE GEVOLGEN
SOCIALE GEVOLGEN
ONTVANGERS VAN WERK
ECONOMISCHE GEVOLGEN
De meeste gegevens over de potentiële economische kosten van werkverslaving zijn indirect en afkomstig van schattingen van de kosten van hoge werkdruk, net zoals werkgerelateerde stress, depressie of burn-out of schattingen van de gezondheidszorgkosten van obsessieve compulsieve persoonlijkheidsstoornis (OCPD). De redelijke brutoschattingen kunnen worden gemaakt op basis van de vastgestelde feiten:
- Hoge werkdruk en werkstress zijn risicofactoren voor lichamelijke en geestelijke gezondheidsproblemen
- Burn-out wordt geassocieerd met een slechtere gezondheid
- werkverslaving houdt strikt verband met hoge werkdruk, beroepsstress en burn-out
- OCPD wordt geassocieerd met beroepsstress, burn-out en depressie
- OCPD is nauw verbonden met werkverslaving
Daarom een volgende algemeen verband tussen werkverslaving en de mondiale ziektelast samen met de sociaal-economische kosten kunnen worden verwacht:
werkverslaving => hoge werkdruk en beroepsstress => gevolgen voor de gezondheid/sociaal-economische kosten
Wanneer de rol van OCDP als risicofactor voor werkverslaving en de rol van burn-out als gevolg van slecht beheerde stress op het werk worden meegenomen, kan de causale keten er als volgt uitzien:
OCPD => werkverslaving => hoge werkdruk en beroepsstress => burn-out => gevolgen voor de gezondheid/sociaal-economische kosten
Momenteel vereist de relatie tussen OCPD en werkverslaving, en hun bijdragen aan de negatieve gevolgen, meer onderzoek. Ook het verband tussen burn-out en een slechte gezondheid behoeft meer verduidelijking.
Niettemin kan op basis van deze aannames en de beschikbare gegevens worden verwacht dat werkverslaving een belangrijke bron van sociaal-economische kosten is in de geïndustrialiseerde landen als gevolg van:
- gezondheidsgerelateerd verzuim op het werk,
- kosten van de gezondheidszorg,
- verminderde productiviteit.
Depressie toegeschreven aan beroepsstress
Depressie is een van de meest voorkomende oorzaken van arbeidsongeschiktheid in de geïndustrialiseerde landen.
De huidige geschatte kosten van depressie als gevolg van stress op het werk in de Europese Unie zijn: € 617 miljard per jaar, wat meer is dan het bruto binnenlands product (bbp) van de meeste Europese landen.
Obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornis
Obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornis (OCPD; DSM-classificatie) of anankastische persoonlijkheidsstoornis (APD; ICD-classificatie) is de meest voorkomende persoonlijkheidsstoornis onder de algemene bevolking (3%–8%) en poliklinische groepen. Er is vastgesteld dat OCPD/APD de hoogste economische last onder persoonlijkheidsstoornissen in termen van directe medische kosten en productiviteitsverlies, die zelfs de kosten van borderline-persoonlijkheidsstoornis (BPS) overstijgen. Bovendien zijn patiënten met Persoonlijkheidsstoornissen hebben een uitgebreidere geschiedenis van psychiatrische poliklinische, intramurale en psychofarmacologische behandelingen dan vergelijkingspatiënten met een depressieve stoornis.
Een Finse studie toonde aan dat 50% van de mannen en 28% van de vrouwen met een eerste episode van depressie onder werknemers die waren gerekruteerd uit bedrijfsgezondheidszorgeenheden, de diagnose OCPD/APD kregen. Dit komt overeen met de gerapporteerde effectgroottes voor de relatie tussen OCPD/APD en burn-out.
Hart- en vaatziekten en andere gezondheidsproblemen
Neuropsychiatrische stoornissen en niet-overdraagbare ziekten zoals hart- en vaatziekten (HVZ) en diabetes behoren tot de belangrijkste oorzaken van de mondiale ziektelast. Hun totale kosten in verband met werkstress zijn meer dan alarmerend, waarbij CVD de op een na duurste categorie is.
De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) schatten dat blootstelling aan lange werkuren (≥55 uur/week) veel voorkomt en grote toerekenbare lasten van ischemische hartziekten en beroertes veroorzaakt. In 2016 werden 488 miljoen mensen, oftewel 8,9% van de wereldbevolking, blootgesteld aan lange werkdagen (≥55 uur/week). Naar schatting 745.194 sterfgevallen en 23,3 miljoen voor invaliditeit gecorrigeerde levensjaren als gevolg van ischemische hartziekten en beroertes samen waren toe te schrijven aan deze blootstelling.
